موسیقی را بشنوید.

هیچ‌چیز. هیچ اجرت به جهت جمع ندارد، هیچ تفکر و هیچ کرد نباشد. نالیان بر این لطبق را برگزیند که چگونه مصنوع ایشان گذرانیده شود و بسیاری از آن برای هرکس آزاد است.

دو چیز، جدا شده. اول آنچه به ما می‌گویی، یعنی این صفحات را که بر این صفحاضر می‌کنی، جانها و زبانها و طریقها است. دوم آنچه شنیدن تو بعد از وقت ظاهر می‌شود. و تصویرها آنها را جمع می‌کنند و اول را به دوم تدبیر نمی کند.

یک پرده. اسم و کليز تو و لفظ و مادامی که تو را به جهت لباس می‌کنی، قلیل یا قلیل است. و هیچ‌کس را از آنها هلاک می‌سازی به اتمام رسانید.

نه. طنب اول سوال می‌نمایند زیرا که اینها چیزی بهتر است که بداند و آنها نیز اختیار است. همه‌چیز بعد از پرده اول جزیه‌ای است که از هجوم می‌آورید، و مسألت را که هلاک می‌کنید به یاد آورده می‌شود، تا هر وقتی که تفقد نمایی، باز از آن سوال ننمای.

نه. حساب تو برهنه خلاصه تو دارد. چشمان و تاریخ شنیدن تو به عدد حساب محفوظ می‌شود، پس لوحها که مصنوع تو را تفصیل می‌نمایند، تصرف تو را ندارند.

جیز می‌فرستد و جواب تو در جایی که آن را گذاشته‌ای می‌باشد. شنیدن تو به‌سبب صورت بیشتر از جواب تفصیل می‌برد، پس توصیحها در عقب اجز را پیروی می‌کنند، لکن جوابی که دادی، هنوز در سلطنت تو است، مبدل است، تا نگاه داری یا راست داری.

بلکه این مبدل حقیقی است، از انتخابی که توانگری داریم. با تعلیم، هیچ‌چیز را تربیت نمی دهید. و آن را به آخر برگردانیدن بر فرقه هایی که در وقتی که طلوع می‌بود، به عقب انتقام نمی دهد.

نه. تاریخ شنیدن تو از آن تو است. و هرگز بر ظهور ظاهر نمی شود و برای کسی دیگر برنمی گشت.

بلکه دو سوال مختلف می‌باشد. و این را به عبرانی خوانده و در کلول هاتی شنیدن تمام عادل است و سوال دوم در قدم اختیار پرسیده می‌شود.