ਹਾਈਟੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਦਾ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਇਹ ਹੈਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਿਲਾਉਣੀ, ਅਮਰੀਕਨ ਹੰਗਰੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼, ਨਸਲੀ, ਧਰਮ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ, ਜਾਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਇਹ ਕਿਸੇ ਸੌਖੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਿ ਨੱਜੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:
ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੈਟੀ ਦੇ ਮੂਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਰਾਸਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗੀ । ਮੇਰੇ ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਮਪਾ, ਹੈਟੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ, ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਵੀ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ।
ਅਮਰੀਕਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਮੌਕੇ ਮਿਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਿਆ ।
ਇਹ ਦਾਨ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ।
ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਸੁਆਗਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੀ । ਕਦੇ - ਕਦੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੀ ਹੈਲੋ ਬੋਲਦਾ ਸੀ ।
ਇਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ । ਇਕ ਹੈਂਡਲ । ਖਾਣਾ । ਇਕ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮੀਟਿੰਗ । ਗੱਲਬਾਤ । ਲੰਬੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਟਲ ਰੂਮ । ਇਕ ਅਜਨਬੀ ਹਿਦਾਇਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ । ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਰਾਹ ਦਿੱਤਾ ।
ਹਰ ਸਭਾ ਮੇਰੇ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈ ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪਹਿਲ ਇਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ।
ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਐਕਸਪੋਰਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਪਰ ਕਹਿਣ ਲਈ:
ਮੈਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ ।
ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਭਾਗ ਬਣਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਿ ਨੱਜੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ - ਵਿਆਪੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ
ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ’ ਤੇ ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ।
ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ ।
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਿ ਨੱਜੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ।
ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ।
ਮੈਂ ਸੰਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ, ਦੋਸਤੀਆਂ, ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਕਦਰਾਂ - ਕੀਮਤਾਂ ਤੇ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ।
ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੀਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੱਕਰ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਦੂਸਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਹੋਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਮੁਢਲਾ ਿ ਨੱਜੀ ਸਫ਼ਰ ਇਕ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਹਫ਼ਤਾ
ਹਰ ਸਾਲ ਇਕ ਹਫ਼ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਫ਼ਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ । ਭੋਜਨ ਰਾਹੀਂ । ਕਲਾ ਰਾਹੀਂ । ਦੋਸਤੀ ਰਾਹੀਂ । ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੁਆਰਾ । ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤਬਦੀਲੀ ਰਾਹੀਂ । ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ । ਹੈਂਡਲ ਰਾਹੀਂ । ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਰਾਹੀਂ । ਇਕ ਦੌਰੇ ਰਾਹੀਂ । ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ । ਇਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ ਸੀ ।
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਇਹ ਅਸੂਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ।
1,000 ਸਾਲ ਦੀ ਰੀਤ
ਇਸ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੀ ਦੇ ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਣ ਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਰੀਤਾਂ - ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਖ਼ਾਹਸ਼ ਹੈ ।
ਮੇਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ । ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ । ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ।
ਹੁਕਮ ਸੌਖਾ ਹੈ:
ਅਗਲੇ 1,000 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਸਾਲ ਇਕ ਹਫ਼ਤੇ ਕੱਢੋ ।
ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਜਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਲ਼ਣ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਸੂਲ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ । ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ । ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਹੋ ।
ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ । ਸੰਗੀਤ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ । ਦੇਸ਼ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਸ਼ਹਿਰ ਬਦਲਣਗੇ । ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਬਦਲ ਜਾਣਗੀਆਂ । ਪਰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ।
ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ
ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
When we visit Senegal, we should listen to Senegal. When we visit China, we should listen to China. When we visit Mexico, we should experience Mexico. When we visit Belgium, we should appreciate Belgium. When we visit the Netherlands, we should appreciate the Netherlands. When we visit America, we should acknowledge America's contribution to the journey.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਾਈਟੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੈਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
Kompa remains part of my artistic identity, but it should function as one musical voice traveling in friendship, not as a declaration that the movement belongs to Haiti.
ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ:
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ । ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ । ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ।
ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤਬਦੀਲੀ ਹੈ ।
ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਚ
ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
ਇਹ ਕਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ।
ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਥੇ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ । ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ । ਇਸ ਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਵਰਤੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਇਆ ।
ਇਸ ਲਈ, ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਣ ਦਾ ਇਕ ਫੁਟਨੋਟ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਇਹ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੈਟੀ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਵੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਸੇ, ਪਰਿਵਾਰ, ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਕੋਮਪਾ ਨੇ ਉਸ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ਨਾਖਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ ।
ਇਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟਲਦੀਆਂ । ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਦੇਸ਼ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ
ਅੰਤ ਵਿਚ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਸ਼ਟਰੀ ਹਫ਼ਤਾ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ।
It should never become: “Haiti thanking the world.”
It should never become: “America thanking the world.”
It should never become: “TimTim.Live teaching the world gratitude.”
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਹੈ:
ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਿ ਨੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ ।
ਫਾਊਂਡਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ
ਮੈਂ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ । ਮੈਂ ਹਰ ਹੈਂਡਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ । ਮੈਂ ਹਰ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ । ਮੈਂ ਹਰ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ।
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਸੀ ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਭੁੱਲਿਆ ਨਹੀਂ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ । ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਹਾਈਟੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਮੇਰੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਹਨ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਪਰਦੇਸੀਆਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਯਾਦ ਨਹੀਂ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਹੈਲੋ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਰਸ ਹੋਣਗੇ:
ਇਹ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ ।
ਨਹੀਂ । ਇਕ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਨਹੀਂ । ਇਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ । ਪਰ ਇਨਸਾਨਜਾਤੀ ਲਈ ।
The 1,000-Year Mandate
ਹਰ ਸਾਲ ਇਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ । ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ । ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ । ਦਿਆਲਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ । ਸਫ਼ਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ।
ਫਿਰ ਕਹੋ: ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਗਲੀ ਹੈ ।
1,000 ਸਾਲਾਂ ਤਕ ।
ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ, ਜਦੋਂ ਇਹ 1,000 ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਇਕ ਹੋਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਇਕ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ।